"Ποιητικά μόνον οικεί στ' αλήθεια ο άνθρωπος τη γης ετούτη" Martin Heidegger

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

ο άντρας των ανέμων

Ζευγάρωνε πουλιά μες στην καρδιά του
Τις νύχτες τα λεφτέρωνε κρυφά ο φοβισμένος
Προσκυνητές σ’ αόρατες ερήμους τα προόριζε
Γι’ αθέατους θεούς που μόνο εκείνος γνώριζε
-Φαντασιόπληκτος απ’ τους ανέμους-
Ανήσυχα κοιμόταν μες στις εκκολάψεις
Προσμένοντας πάντα το αυγό της άλλης μέρας
-Μιας άλλης μέρας πάντα-

Κι έβρισκε καταφύγιο στα φαντάσματα που γύριζαν κοντά του ζητώντας προστασία
απ’ το ανελέητο του μέλλοντος
Παρελθόν αυτός με τα φτερά του κολλημένα στα πλευρά, ατροφικά ακόμα,
τ’ αγκάλιαζε στου φαύλου κύκλου του την ειρωνεία

-Αυτός
ο φοβισμένος των ανέμων-

12 σχόλια:

ηλιογράφος είπε...

ο φοβισμένος των ανέμων

αλλά και ο αγαπημένος των Αγγέλων!

Diatton είπε...

Ζευγάρωνε πουλιά μες στην καρδιά του...

Τι στίχοι είναι αυτοί αγαπητή μου φίλη...Και φυσικά μιλάω για όλο το ποίημα...

Ένα ευχάριστο βράδυ να έχεις...

Θερσίτης είπε...

Μέσα στο φόβο (του ήρωά σου) κρύβεται μια ευγένεια, για να αναδείξει μια ακόμη θετική διάσταση του αμυντικού αυτού συναισθήματος.

Mariela είπε...

Φοβισμένος ή μήπως "γενναίος" των ανέμων?????

ήταν η πρώτη μου σκέψη διαβάζοντας το εκπληκτικό αυτό ποιημα...

Βραχονησίδα είπε...

Γέννηση ελπίδας μέσα απο το φόβο ή πως ο φόβος δεν είναι πάντα ή μόνο αρνηση και παραίτηση.
Ασκηση θάρρους και συγχρόνως αποδοχής της πραγματικότητας στις σωστές της διαστάσεις.
Την καλημέρα μου.

pandora είπε...

Το πήρα πολύ προσωπικά αυτό το ποίημα. Δεν ξέρω γιατί αλλά είναι σα να μου "ζωγράφισε" έναν πολύ δικό μου άνθρωπο.
Μου επιτρέπεις να το κρατήσω σιωπηλά αφού πρώτα σ΄ευχαριστήσω για τον "πίνακα";

Λορελάη είπε...

Ηλιογράφε μου έχεις δίκιο, θα τον έλεγες και... αγγελοκρουσμένο... :)

Διάττων ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι που σ' άγγιξε το ποίημα :)

Θερσίτη μου αρέσει η ευγένεια που είδες στον "ήρωα", σίγουρα είναι ένας ευγενής, εγκλωβισμένος από την αναίδεια των καιρών στις... ανήσυχες νύχτες του :)

Μαριέλα μου, δεν έχεις άδικο, χρειάζεται γενναιότητα για να ακούς τους ανέμους και να ζευγαρώνεις πουλιά στην καρδιά σου, ακόμα και στα κρυφά... :)

Βραχονησίδα μου, πολύ ουσιαστική και η δική σου ανάγνωση, πόσο δύσκολη αλήθεια η συνύπαρξη θάρρους-ελπίδας και παραδοχής της πραγματικότητας... και πόσο βασανιστική...:)

Πανδώρα μου γλυκιά, δικό σου με αγάπη... :)

άναρχες φλόγες του Προμηθέα Δεσμώτη είπε...

Ο άντρας των ανέμων
ο ήρωας ο ανώνυμος
παράταιρος με τις φοβισμένες εποχές...

Πολύ πολύ καλό, φίλη Λορελάη!!!

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Πολύ όμορφο. Ο φοβισμένος των ανέμων! Θα μπορούσε να είναι τίτλος ταινίας ή μυθιστορήματος. Καλό απόγευμα

gyristroula2 είπε...

Ο άνδρας που φοβάται τους ανέμους μένει πάντα με ατροφικά φτερά και φαντάσματα ενός ανελέητου μέλλοντος. Υπέροχα σκληρή μου, μάγισσα, πώς τους έπεισες όλους για τις αγαθές σου προθέσεις;

Λορελάη είπε...

Λίτσα μου, ευχαριστώ πολύ! παράταιρος ή ταιριαστός; δεν ξέρω...

Λάκη λες; κι εμένα μου αρέσει ως τίτλος, αλλά πόσο μπορεί να... επιμηκυνθεί;;; ευχαριστώ :)

χαχαχαχα Γυριστρουλα κρύβε λόγια!!! :)))

meril είπε...

"...στου φαύλου κύκλου του την ειρωνεία...."

Εξαιρετικό, Αγγέλα