"Ποιητικά μόνον οικεί στ' αλήθεια ο άνθρωπος τη γης ετούτη" Martin Heidegger

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2008

Μνήμες πολύτιμες

Αφιερωμένο στη μνήμη που όταν καίγεται φωτίζει...


(Duane Keiser)


Τώρα,
με το λιωμένο μολύβι του κλήδονα
το λαμπύρισμα του καλοκαιρινού πελάγου
η γύμνια ολόκληρης της ζωής
και το πέρασμα και το σταμάτημα και το πλάγιασμα
και το τίναγμα
τα χείλια το χαϊδεμένο δέρας
όλα γυρεύουν να καούν.


Όπως το πεύκο καταμεσήμερα
κυριεμένο απ' το ρετσίνι
βιάζεται να γεννήσει φλόγα
και δε βαστά πια την παιδωμή-


φώναξε τα παιδιά να μαζέψουν τη στάχτη
και να τη σπείρουν
Ό,τι πέρασε πέρασε σωστά.


κι εκείνα ακόμη που δεν πέρασαν
πρέπει να καούν
τούτο το μεσημέρι που καρφώθηκε ο ήλιος
στην καρδιά του εκατόφυλλου ρόδου.



Γιώργος Σεφέρης, Θερινό ηλιοστάσι, ΙΔ

9 σχόλια:

meril είπε...

"φώναξε τα παιδιά να μαζέψουν
τη στάχτη να τη σπείρουν"

Μακάρι η γνώση της γύμνιας μιας ολάκερης ζωής να ντύσει τις γενιές που έρχονται...

Αλέκα είπε...

Έπειδή όπως έγραψε και ο Μ. Αναγνωστάκης

"Και βασικά, λείπουν οι προεκτάσεις"

Καλησπέρα:)

Λορελάη είπε...

Κορίτσια, ευχαριστώ πολύ και τις δύο, για τα πολύ καλά σχόλια!
καλό ΣΚ :)

Ψαράκης Κ. είπε...

ε να μη πώ και γώ μια κουβέντα?
...Όπως το πεύκο καταμεσήμερα κυριεμένο απ' το ρετσίνι βιάζεται να γεννήσει φλόγα ..

gyristroula2 είπε...

"κι εκείνα ακόμη που δεν πέρασαν
πρέπει να καούν"
Να παραδώσουμε στη φωτιά μόνο περασμένα, φίλη, η ευχή μου. Καλώς σε βρήκα ιστολογικώς.

Λορελάη είπε...

... δε βαστά πια την παιδωμή"
Κωστή κι εμένα αυτοί οι στίχοι με συνεπαίρνουν -μαζί με τα παιδιά που σπέρνουν τη στάχτη
την καλησπέρα μου

Γυριστρούλα μου, καλώς μας ξανάρθες :)
μα περασμένα είναι ούτως ή άλλως, μόνο περασμένα που... δεν περνάνε... η ευχή είναι η στάχτη τους να γίνει σπορά...
φιλιά

Θερσίτης είπε...

αφήστε τις ευχές και απολαύστε τους στίχους του Σεφέρη. Ξανά και ξανά.

Λορελάη είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο Θερσίτη.

Ηλιογράφος είπε...

το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω, ο τελευταίος στίχος...